http://users.bart.nl/~jamin Space Quest IV The time rippers Geschreven door Bert Jamin 1992 Roger is in z'n ruimtevaartuig als een speer op weg naar z'n thuisplaneet Xenon, die hij sinds het begin van zijn avonturen niet meer heeft gezien. Een tussentijdse stop op de planeet Magmetheus moet echter kunnen, vindt Roger. Hij kan nu nog niet vermoeden dat deze sanitaire stop heel anders zal uitpakken dan hij ooit had durven dromen. Als Roger de landing heeft ingezet, blijkt dat hij nog steeds door Vohauls gevechtstroepen wordt achtervolgd. Zodra Roger op de planeet is gelokaliseerd, worden de stoottroepen op hem afgestuurd. Roger zit intussen niets vermoedend in de plaatselijke bar sterke verhalen op te hangen over z'n avonturen. Niet dat men hier erg in geïnteresseerd is, zolang Roger de drankjes voor zijn rekening neemt, vindt hij echter een gewillig oor. Roger merkt te laat dat de stoottroepen zijn gearriveerd. Hij wordt beleefd doch zeer dringend verzocht mee naar buiten te gaan. Eenmaal buiten wordt Roger onaangenaam verrast door een toespraak door niemand minder dan Vohaul zelve. Houdt dat gelazer dan nooit op? Roger dacht nog wel voor eens en voor altijd met hem te hebben afgerekend. Om de pijn van zijn vernederingen iets te verzachten en nog meer ellende van Roger in de toekomst te voorkomen, heeft Vohaul besloten nu definitief een einde aan Rogers leven te maken. Vohauls toespraak eindigt met de opdracht aan zijn handlangers om het vuile werk direct op te knappen. Voordat zij zich aan hem kunnen vergrijpen, wordt Roger te hulp geschoten door een voor hem op dat moment nog volslagen vreemdeling. Niet wetend wat er allemaal gebeurt, moet Roger, om zijn hachje te kunnen redden, in de tijdmachine stappen. Omdat Roger zelf ook geen betere oplossing weet te bedenken, neemt hij de gewaagde stap. Na zijn vlucht door de tijd blijkt Roger, iets verder in de tijd, te zijn aangekomen op zijn thuisplaneet Xenon. Wat een zootje is het daar geworden! Overal ligt rommel, alle gebouwen zijn afgesloten en er blijken slechts twee 'levende' wezens rond te lopen. Het ene is een trommelend konijn, de andere een kreupele man, bij wie hij beter uit de buurt kan blijven. Dat belooft weer wat. Roger begint al spijt te krijgen dat hij het advies van die vreemde man met die overontwikkelde haardroger heeft opgevolgd en in de tijdmachine is gestapt. Maar Roger kan gerust zijn: dit is pas het begin van alle ellende. Roger gaat eerst links maar eens op verkenning. Daar ziet hij op de hoek van de straat het wrak van een voertuig liggen. Bij nadere bestudering blijkt het een handschoenenkastje te bevatten. Als hij dit kastje opent, blijkt er een draagbare computer in te liggen. Die neemt Roger maar vast mee. Roger loopt nu verder omhoog de straat door en ziet op de volgende kruising een kapot geschoten tank liggen. Hij werpt een blik door het gat in de tank en pakt het projectiel eruit. Omdat het projectiel er bijzonder onstabiel uitziet en dus elk moment kan ontploffen, legt Roger het voorzichtig terug. Roger loopt terug naar het wrak van het vorige voertuig en begeeft zich nu helemaal naar rechts. Op de puinhopen die Roger daar aantreft, ziet hij een stuk touw liggen, dat hij ook bij zich steekt. Roger gaat nu tussen de twee achterste pilaren van het gebouw staan, zodat hij absoluut niet gezien kan worden. Hij gooit vanaf die plek het touw op de grond en wacht af. Zodra het trommelend konijntje over de zojuist uitgezette lijn loopt, geeft Roger een flinke ruk aan het touw. Hebbes! Als hij het konijn te pakken heeft, bestudeert hij het wat aandachtiger en ziet dat het beestje is voorzien van een batterij. Die verwijdert hij meteen, want van dat getrommel wordt hij niet goed. Voordat Roger zich weer op pad begeeft, blijft hij echter stokstijf verstopt staan. Dit houdt hij vol totdat er een vliegende veiligheidsrobot voorbij komt. Doordat Roger onzichtbaar verborgen staat, wordt hij niet door de robot opgemerkt. Als de robot verdwenen is, stapt Roger weer te voorschijn en loopt de straat in noordelijke richting door. Op de volgende kruising ziet Roger twee langwerpige roosters van een put. Hij opent het rechter rooster en komt in een ondergronds kamertje terecht. Op de tafel ziet Roger een leeg flesje staan, dat hij natuurlijk in zijn zak steekt. Je weet maar nooit waar dat goed voor is. Zo op het eerste gezicht valt er verder niets te beleven in het kamertje. Zoals het een goed avonturier betaamt, verplaatst Roger de bureaulegger om te kijken of zich daar wellicht nog iets onder bevindt. En ja hoor, maar goed dat hij dat gedaan heeft. Er verschijnt door de druk op het knopje een afbeelding van ene professor Lloyd. In het jaar 22795 is door de professor het volgende verhaal opgetekend. Lloyd was de hoofdontwikkelaar van het Xenon Super Computer Project. Dit project was ontworpen om het leven op Xenon te verbeteren. In plaats daarvan is het echter uitgelopen op een enorme catastrofe. Alles functioneerde uitstekend, totdat na ongeveer drie jaar ergens diep in de ruimte een soort antieke vorm van data-opslag werd ontdekt. Die data waren verpakt in een foezelige kartonnen doos met het opschrift, 'Leisure Suit Larry'. De collega's van professor Lloyd vertoonden reeds beschamend gedrag toen zij de doos open maakten om bij de inhoud daarvan te geraken. Desondanks werd die data voor nader onderzoek in de Supercomputer geladen. Met als resultaat een venijnig virus dat zich in de Supercomputer nestelde. Elke controle over de computer ging daarbij verloren; alle monitoren doofden en de woorden 'Wilco must pay' verschenen op de monitoren en kwamen uit de luidsprekers van de computer. Vanaf die dag veroorzaakte de computer oorlog tussen de bewoners van Xenon. Slechts een enkeling slaagde erin naar andere planeten te ontkomen. Degenen die achterbleven vochten tegen de machines. Bloederige oorlogen waren het resultaat. Degenen die niet werden gedood, werden gevangen genomen en gemodificeerd. Een enkeling van dat soort gemodificeerde bewoners is nu nog in de straten van Xenos aan te treffen. Om de dingen nog erger te maken, heeft de computer zichzelf het geheim van het reizen door de tijd meester gemaakt. Lloyd heeft zijn twee beste mensen erop uit gestuurd om deze nieuwe technologie te stelen. Als Roger geen machine is, dan zijn zij wellicht succesvol geweest. Lloyd eindigt z'n boodschap met de opmerking dat Roger zich goed moet realiseren dat hij Xenons laatste hoop is. Dat is nu weer echt iets voor hem. Maakt hij één tussenstopje, krijgt'ie dit weer! Roger wil verder geen tijd verloren laten gaan. Hij opent de deur aan de linkerkant van de kamer en stapt de duisternis in. Hij blijkt in de riolering terecht te zijn gekomen. Roger volgt de buis omhoog, daarna naar links en vervolgens helemaal tot beneden. Zodra hij de roosters aan de zijkant passeert, vloeit er een bijtend zuur uit. Helemaal aan de onderkant van de buis laat Roger wat van het bijtende zuur in het lege flesje lopen. Als hij wat van het zuur in het flesje heeft opgevangen, stapt hij opzij om er niet mee in aanraking te komen. Nadat het zuur is verdwenen, loopt hij weer omhoog en klimt de ladder aan de zijkant op. Het blijkt dat de buis leidt naar een putdeksel in een van de zij straten van Xenos. Hij is nog net getuige van de landing van een shuttle met een aantal Vohauls-gezinde personen. Als deze zijn uitgestapt, komt Roger uit zijn schuilplaats te voorschijn en loopt naar de shuttle toe. Snel kruipt hij in de ruimte bij het landingsgestel. Als de shuttle naar boven is gevlogen en veilig is geland, loopt Roger meteen naar links. Daar ziet hij nog een gestroomlijnde shuttle landen. Zo snel hij kan stapt hij daarin. Op een scherm op het dashboard ziet Roger een code staan. Deze moet hij goed noteren, want die heeft hij later nog nodig als hij hier weer naar toe moet. Roger ziet dat de code uit zes posities bestaat. Op goed geluk toetst hij een willekeurige 6-cijferige code in. In spanning wacht hij af .. Niets! Dan maar een ander 6-cijferige code proberen. Dit keer heeft hij meer geluk. Roger blijkt op een heel andere planeet te zijn geland. Hij drukt op het knopje om de cockpit te openen en stapt uit. Roger loopt naar links en geniet van het uitzicht totdat er een reusachtige vogel over hem heen vliegt. Hij loopt terug naar de shuttle en daalt de trap af. De vogel blijkt nog groter dan hij aanvankelijk had gedacht. Roger wordt door de vogel opgepikt en minder zachtzinnig in zijn nest geworpen. De volgende worp heeft minder geluk want die belandt boven op de doornige takken van het nest. Roger doorzoekt het lichaam van deze onfortuinlijke persoon en vindt een propje kauwgumpapier. Als Roger dit propje openvouwt, blijkt dat er een 3-cijferige code op staat. Een beetje rechts in het nest ziet Roger een kleine opening. Roger vergroot de opening en weet zich verzekerd van een veilige weg naar beneden. Nou ja... veilig? Zodra Roger zich weer op het droge bevindt, wordt hij op minder prettige wij ze door een aantal furieuze meiden onthaald. Roger wordt gesommeerd om in de duikboot plaats te nemen. Er zit weinig anders voor hem op om het bevel op te volgen. In de thuishaven wordt Roger direct op de behandelingsstoel vastgesnoerd. Veel goeds hebben ze niet met hem voor. Rogers benen worden op pijnlijke wijze ontbloot. Een uiterst giftige tante stelt hem voor aan haar beste speelgoedje, een Epilady! Zij zal met het grootste plezier Rogers benen met de Epilady kaal scheren, zodat hij tenminste weet wat echte pijn betekent. Zover zal het echter gelukkig niet komen. Een reusachtig zeemonster duikt precies op tijd op om roet in het eten te gooien, althans voor de dames. Als deze zijn gevlucht, slaat het monster zijn tentakels om Rogers benen. Nog net op tijd weet Roger het drukknopje aan de zijkant van de stoel in te drukken. Daarna pakt hij een zuurstoffles en gooit die in de bek van het monster. Hiermee is het met zijn eetlust gedaan en kiest hij het ruime sop. Juichend komen de meisjes op Roger de held afgelopen. Ze hopen maar dat niets hun vriendschap nog in de weg staat. Roger voelt zich best wel gevleid en besluit verder niet moeilijk te doen. Om het te vieren gaan ze met z'n allen WINKELEN! Ondertussen wordt op Xenon de redder van Roger in niet al te beste staat afgevoerd. In het winkelcentrum gaan de meisjes luidruchtig hun eigen weg. Een van hen laat van pure opwinding een betaalpas op de grond vallen. In plaats van deze terug te geven, raapt Roger het pasje voor eigen doeleinden op. Roger stapt op de onderste transportband, rechts, en passeert een softwarewinkel. Er blijkt hier een hele menigte te zijn verzameld. Nieuwsgierig als hij is, loopt hij naar binnen en vraagt aan een van de omstanders wat er aan de hand is. Het blijkt dat twee vreemde snoeshanen van Andromeda gesigneerde software staan te verkopen. Omdat Roger zich deze twee nog heel goed weet te herinneren, is zijn nieuwsgierigheid terstond verdwenen en verlaat hij het pand. Vlak naast het softwarewinkeltje wordt zijn aandacht getrokken door een soort automaat. Bij nadere bestudering blijkt dit een geldautomaat te zijn. Hij steekt de gevonden betaalpas in het apparaat. Omdat hij niets vrouwelijks over zich heeft, weigert het apparaat tot uitbetaling over te gaan. Hier moet hij dus nog iets op verzinnen. Roger stapt weer op de transportband en gaat bij Monolith Burger naar binnen. Hij wordt er ogenblikkelijk uitgeschopt vanwege het ontbreken van enkele kledingstukken. Hij loopt nog steeds met ontblote benen. Roger besluit daarom eerst wat aan zijn kleding te gaan doen. Hij stapt op de transportband en gaat de winkel met het opschrift And Tall binnen. Hij spreekt de winkelier aan. Na zijn maat te hebben genomen, blijkt de man toch iets voor Roger te hebben. Roger verkleedt zich in het pashokje en betaalt de winkelier. Nu hij er wat netter uitziet, durft hij het wel aan nogmaals bij Monolith Burger naar binnen te stappen. Hij spreekt de man achter de balie aan en als hij Roger een baantje aanbiedt kiest hij voor Yes en begint hij z'n carrière als hamburgerbakker. Op een gegeven moment kan Roger het niet meer bijbenen. Het ene na het andere broodje wordt afgewezen en hij vliegt eruit. Roger ziet daarbij nog net hoe de eigenaar van de tent een sigarepeuk wegschiet. Hij gaat de peuk achterna en raapt hem op. Roger stapt weer rechts op de transportband en ziet dat het een stuk rustiger is geworden in het Softwarewinkeltje. Hij stapt naar binnen. Als de persoon achter de balie eindelijk is uitgesproken, grabbelt Roger in de linker bak met koopjes en vindt zowaar een hintboek voor Space Quest IV. Hij houdt dit (keep) en betaalt de persoon achter de balie. Roger leest meteen nieuwsgierig het hintboek, door alle regeltjes met de bijbehorende stift aan te stippen. Als hij alles gelezen heeft, stapt hij op de transportband en gaat nogmaals hamburgers bakken bij Monolith Burger, totdat hij minstens 60 buckazoids heeft verdiend. Roger gaat nu naar het laatste winkeltje, voorbij de Arcade-hal. Dit blijkt een winkel in da- meskleding te zijn. Roger spreekt enkele malen met het bedienend personeel. Hij blijkt wel begrip te hebben voor de toestand van zijn klant. Nadat hij zich heeft omgekleed betaalt Roger en hij verlaat op uiterst elegante wijze het pand. Roger heupwiegt de transportband af en gaat bij de betaalautomaat naast het Software winkeltje staan. Hij steekt de betaalpas weer in het apparaat en neemt al het geld dat op de rekening staat in een keer op (clean house). Roger gaat nogmaals naar Monolith en vraagt wederom om een baantje. Nu krijgt Roger dat niet omdat hij een vrouw is! Hoezo gelijke rechten? De man is gewoon een seksistische hond! Roger loopt nu de Arcade-hal binnen en probeert haar geluk uit aan het enige vrije gokapparaat. Al snel ziet ze dat er weinig aan valt te verdienen en gaat weer naar buiten. Omdat de dameskleding haar nut nu wel heeft bewezen, gaat ze terug naar de winkel in dameskleding en stevent recht op het kleedhokje af. Enigszins opgelucht verlaat Roger de winkel in normale kledij. Roger begeeft zich direct naar de Arcade-hal en gaat rechts achter in de zaak staan. In no time landt er een shuttle met twee duidelijk herkenbare duistere figuren aan boord. Als een van beide naar buiten is gelopen, gaat Roger ook direct naar buiten. Roger stapt op de transportband en steekt in het volgende gedeelte over naar de andere transportband en loopt het trappetje af. Boven de skatebaan blijkt een gewichtloze atmosfeer te heersen. Roger zwemt direct naar het bovenste gedeelte van de koepel. Zolang hij in beweging blijft, kan hem niets overkomen. Als de soldaten Roger volgen in de gewichtloze toestand, zijn ze zo onvoorzichtig om op hem te schieten. Door de gewichtloze toestand schieten ze zichzelf weg. Roger zwemt nu snel terug naar het trappetje, stapt op de transportband en gaat direct de Arcade hal weer in. Daar klimt hij onmiddellijk in de gereedstaande shuttle. Ook nu noteert hij de 6-cijferige code die op het schermpje staat. Deze code heeft hij straks weer nodig om naar het winkelcentrum terug te keren. Roger voert de 6-cijferige code in, waarvan hij de ene helft heeft ontdekt op het kauwgumpapiertje en de andere helft is tegengekomen in het hintboek. Roger belandt nu in Ulicense Flats, een streek die hij nog goed kent van vroeger. Hij loopt de bar binnen, waar hij door een stel motorrijders direct naar buiten wordt geschopt. Roger schopt uit wraak de voor de bar geparkeerd staande motoren omver. Als de motorrijders zijn vertrokken, loopt Roger terug naar de bar. Vlak voor de bar weet hij nog net de aanstormende motorrijder te ontwijken. Zo te zien heeft Roger er weer een paar vrienden bij! Geschrokken loopt Roger de bar weer in en pakt van de bar het boekje met lucifers. Roger loopt weer naar de shuttle en weet vlak bij de shuttle nog een aanstormende motorrijder te ontwijken. 'Gauw wegwezen hier,' denkt Roger en stapt in de shuttle. Hij voert nu de 6-cijferige code voor Xenon in. Op Xenon aangeland, loopt Roger helemaal naar rechts. Daar ziet hij een hermetisch gesloten deur. Om deze open te krijgen, gooit hij het flesje met bijtend zuur in het slot. Als het zuur zijn werk heeft gedaan, opent Roger de deur. Hij staat nu in een gang die is beveiligd door middel van onzichtbare laserstralen. Geen doorkomen aan, althans zo niet. Roger steekt met zijn lucifers de sigarepeuk aan en ziet nu in ieder geval door de rook hoe de laserstralen lopen. Roger kijkt nu naar de cijfercombinatie aan de wand. De snelste manier om de laserstralen in de juiste stand te krijgen is het invoeren van de juiste combinatie. Op de eerste regel vult Roger het getal 156 in en drukt op Ent. Op de tweede regel 024 en op de laatste regel 108. Roger loopt door de gang omhoog en komt in een reusachtige computer terecht. Hij moet nu bliksemsnel handelen. Over de paden in de computer zweven namelijk vernetigingsrobots, die direct korte metten maken met iedereen die zich onbevoegd in de computer bevindt. En als er eentje onbevoegd is, dan is dat Roger wel! Roger ziet aan de railing een kaste hangen. Aan dit kastje kan een computer worden aangesloten, mits men over de juiste stekker beschikt. Roger kijkt naar het kastje en onderzoekt wat voor soort stekker erop past. Hierna verlaat hij onmiddellijk de computer. Hij loopt terug door de gang met laserstralen en terug naar de shuttle. Hij stapt in en voert de 6-cijferige code voor het winkelcentrum in om daar de passende stekker te gaan kopen. In het winkelcentrum gaat Roger direct naar Radio Shock. Daar wordt hij verwelkomd door een vriendelijk ogende robot. Roger kijkt naar het beeldscherm en kiest voor catalogus (catalog). Uit het aanbod kiest hij nu elektronische artikelen (electronic gadgets). Daarna drukt hij op Continue tot hij PocketPall connectors op het scherm heeft staan. Hij moet nu de stekker kiezen die past bij het stopcontact in de computer. Daarna kiest hij voor Return to top menu en daarna voor Exit. Roger stopt de batterij in de computer. Vervolgens bevestigt hij de zojuist aangeschafte stekker aan de computer. Roger haast zich nu naar de Arcade hal, stapt in de shuttle en vliegt terug naar Xenon. Daar aangekomen, loopt hij weer naar rechts en door de gang met laserstralen de grote computer in. Zonder te treuzelen sluit Roger zijn computer aan op het kastje aan de railing. Hij ziet nu dat de vernietigingsrobot hem aardig op de hielen zit. Roger drukt zo snel mogelijk op de power-knop en loopt over het pad naar boven. Hij volgt het pad naar links en gaat het meest linkse trappetje af. Beneden aangekomen, blijft hij staan totdat rechts van hem de robot verschijnt. Hij loopt nu snel terug naar boven. Roger loopt nu verder naar rechts, volgt het pad verder naar beneden en gaat het eerste pad links. Bij het kastje aan de railing sluit hij nogmaals de computer aan. Deze keer krijgt hij de kop van Vohaul op het scherm. Het volgende beeld is duidelijk degene die hem aan het begin van het avontuur heeft gered en nu blijk baar in handen van Vohaul is. Volgens Vohaul is dit Rogers zoon. Hij wist niet eens dat hij getrouwd was. Roger drukt weer op de power-knop en volgt dit pad tot het einde. Daar komt hij voor een deur te staan met een cijferslot. Achter deze deur moet zich de programmeerruimte bevinden. In zijn hintboek heeft Roger de juiste code gevonden om de deur te openen. Hij kijkt naar het cijferslot en toetst dejuiste code in (69 65 84 76 69). Roger loopt de programmeerruimte in en ontwaart een vreemdsoortig scherm. Op het scherm staan onder meer afbeeldingen van een robot, hersenen en een toilet. Roger trekt eerst de robot door het toilet. Vervolgens zijn de hersenen aan de beurt. Ook die trekt hij door. Roger drukt op het min-tekentje rechtsboven op het scherm en loopt helemaal naar rechts tot hij niet meer verder kan, loopt weer naar boven en volgt het pad weer naar links. Hij daalt één van de trappetjes af en loopt naar links, de glazen lift in. Hij volgt nu het pad verder naar boven, slaat rechts de bocht om en loopt naar boven door de koepel. Hier treft Roger tot zijn verbazing dan Roger junior aan. Het blijkt echter dat Vohaul diens gedaante heeft aangenomen. Hierin moet Roger verandering zien te brengen. Hij loopt op Roger junior af en vecht net zolang met hem tot Vohaul wordt teruggeduwd in de geheimzinnige straal. Als hij dit voor elkaar heeft gekregen, daalt Roger de trap aan de zijkant af om de diskette op te halen die Roger junior naar beneden heeft gegooid. Als Roger senior weer naar boven is geklommen, stopt hij de diskette in het diskettestation naast de geheimzinnige straal. Roger kiest nu achtereenvolgens voor: beam upload; disk upload; pijltje naar beneden; beam download. Door de kunstgrepen van Roger senior is Roger junior weer in zijn eigen lichaam teruggekeerd. Hij blijkt inderdaad de zoon van Roger te zijn. Roger junior leefde tot enige tijd geleden gelukkig en in voorspoed op Xenon, totdat het virus door Vohauls toedoen de Supercomputer volledig ontregelde en de hoog ontwikkelde technologie tegen hen werd gebruikt. Om de enige persoon (Roger senior) te kunnen vinden die Vohaul zou kunnen stoppen, moesten ze terug in de tijd. Het verhaal van professor Lloyd klopt dus inderdaad. Uit het weinige dat Roger junior verder kan verklappen is dat Roger senior gelukkig getrouwd was met ene Beatrice Wankmeister. Roger junior is blij zijn vader even te hebben gezien. Omdat hij het met de andere overlevenden de komende tijd druk genoeg zal hebben met de wederopbouw van Xenon, verzoekt Roger junior zijn vader weer snel in de tijdmachine te stappen, zodat het avontuur slechts als een angstige droom in Rogers herinnering zal achterblijven. Wederom geen heldenonthaal dus. Score: 315 van 315 punten